با توجه به رشد افزون ساخت و ساز در صنعت معظم ساختمان و با عنایت به محدود بودن منابع تجدید ناپذیر, وضعیت اقتصادی پیش روی نامعلوم دنیا و مسائل اجتماعی گسترده ای که این صنعت را درگیر خود کرده است, به نظر می رسد جهت تامین مصالح ساخت, چاره ای جز استفاده از مصالح ساختمانی پایدار در احداث مستحدثات بشری وجود ندارد. لذا در این پژوهش با بررسی تعدادی از تحقیقاتی که تاکنون در مورد مصالح ساختمانی پایدار صورت پذیرفته این نتیجه حاصل گردید که می توان به مصالحی دست پیدا کرد که ملاحظات پایداری را برآورده سازد, البته نتایج ضد و نقیضی در این خصوص یافت می شود و پایداری بایستی از فرآیند تولید مواد خام اولیه تا زمان پایان کارآیی و تخریب و بازیافت آن مد نظر باشد.
